Strateji ile uygulama arasında görev yapan personele yetki sınırı çekmek kuruluşa zararlar verir.

Liderlerin stratejiler dayattığı ve astlarından mekanik bir şekilde itaat etmelerini beklediği strateji uygulama yaklaşımının aksine tercihler merdiveni modelinde, çalışanları karşılarına çıkan senaryolarda en mükemmel kararı verebilmelerini sağlayacak biçimde yetkilendiren üst düzey yöneticiler vardır. Ancak bu bireysel tercihlerin etkin olmasının sağlanması için “stratejiyi karar verenlerin” (tercih yapıcının), uygulamayı yapacak astları için bir kapsam oluşturması gerekir. Bu tercih yapıcı, her bir kademede, kendi çalışanlarının 4 özel yöntemden faydalanarak çok daha iyi tercihlerde bulunmasına yardımcı olur.

  • Benimsenen seçeneği ayrıntılarıyla açıklayın ve ardından yatan mantığı belirtin,

Çoğu zaman kendimize göre son derece net olduğunu düşündüğümüzden, aklımızdan geçenlerin karşımızdakiler tarafından da net bir şekilde anlaşıldığını varsayarız. Oysa astlarımıza soru sorma fırsatı vererek yaptığımız tercihi, ardında yatan mantığı ve varsayımlarını net bir şekilde açıklamaya yeterince zaman ayırmamız gerekir. Uygulamacı insanlar (astlar), ancak yapılan tercihi ve ardındaki mantığı anladıkları zaman kendilerini yetkilendirilmiş hisseder.

  • Bir adım sonra yapılacak tercihi, nehrin aşağıdakilere net bir şekilde aktarın,

Bir adım sonra yapılacak tercih olarak neyi gördüğümüzü, kelimesi kelimesine anlatmalı ve astların aşağısında bu sürecin bir hiyerarşi tarafından bilgilendirilen ortak bir girişimmiş gibi görünmesini sağlayacak tartışmalar düzenlemeliyiz.  Üstler, astlarının körü körüne kararlar almasını engellemek için onları sürekli olarak bilgilendirmesi ve onlara rehberlik yapması gerekir.

  • Gerektikçe astlarınıza tercih yapmasına yardımcı olun.

Patron olmanın bir gereği de astlarına tercihler yaparken ihtiyaç duydukları anda yardımcı olmaktır. Gereken yardımın derecesi vakadan vakaya değişir, ancak bu sürecin bir parçasını daima nazik bir teklif oluşturmalıdır.

  • Kendinizi astlarınızdan gelen geri beslemelere dayanan tercihlerin yeniden değerlendirilmesine ve revizyondan geçirilmesine adayın.

Astların da tercihler yapılıp sonuçlar alınıncaya kadar belirli bir tercihin gerçekten doğru bir tercih olup olmadığını bilemeyebiliriz. Ancak gerçekten üstün olan bir tercihin, kendisinin yeniden değerlendirilmeye ve revizyondan geçirilmeye hazır olduğunun sinyallerini veriyor olması gerekir.

Kaynak: Harvard Business Review

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.